سبز :

به نام خدا
جنای آقای حجه الاسلام محسن کديور
تلاش های بی شائبه ی جنابعالی در آگاه سازی و پيشبرد جنبش سبز ملت ايران قابل تقدير و تشکر است.
اخيرا مصاحبه ای با شبکه ی صدای آمريکا داشتيد که اين مصاحبه از اين جهت که با فردی متدين و آگاه مانند شما بود از هزاران هزار مصاحبه ای که در اين شبکه های خبری انجام می گیرد تاثير گذارتر و مهم تر است . لذا از جنابعالی در خواست می نمايم به دليل ترسی که در حکومت از شما و بياناتتان وجود دارد و تاثيری که در جامعه ايران می گذاريد بيشتر به معرفی جنبش سبز از ديدگاه دينی .و مذهبی و اشاره به خواست ها ی آن بنماييد و به گونه ای ناآگاهان را در اين زمينه ياری کنيد تا فريب صحبت های دولت و حکومت را نخورند ...

علی :

فرموده اید شما به چنین دفاعی نیاز ندارید واقعا جای تاسف است که عضو حزب مشارکت چنین حرف غیر مسئولانه ای زده باشد.من نیز عضو همین حزبم.....

خلیل :

سلام ، توضیح کوتاه شما، بسیار خوب بود. اما یادتان باشد که زمانی هم که امام در پاریس بودند از فراگیر بودن و آزادی همه اندیشه ها سخن می گفتند . اما بعد از این که به تهران آمدند و انقلاب پیروز شد، اولین کارشان شکستن قلم هایی بود که مسایل روز را نقد می کردند و به مذاق ایشان خوش نمی آمد و بقیه قضایا که شما خود بهتر از دیگران می دانید. احترام به آزادی اندیشه ها از زمانی آغاز می شود که نظرات نقادانه مخالف در کنار نوشته های شما یا آقای کدیور و امثالهم جایی داشته باشند در صورتی که می بینیم سایت کلمه بسیاری از موارد را سانسور می کند. اجرای بلاتنازل قانون اساسی امروز از همین سایت ها و وبلاگ ها شروع می شود. نیازی به وعده های سرخرمن نیست. مشت نمونه خروار است.

خلیل :

سلام دو باره . من کاملا حوادث صدر انقلاب و پیش از انقلاب را از نزدیک دیده و لمس کرده و به هیچ گروهی نیز وابسته یا دلبسته نبودم. اما دیدم که آن صاحبان قلم سازمان هایی که مردم را به شورش و قیام مسلحانه دعوت می کردند، حداقل دو سال بساط زندگیشان و سخنرانی هاشان توسط شما آقایان- اصلاح طلبان امروز - چگونه در کوچه و خیابان بهم می ریخت و چگونه تک تک آنها از گوشه و کنار بی خبرانه شکار می شدند. می دیدم که چگونه وسایل زندگی اینان توسط گروه های فشار در کوجه و خیابان ولو می شد. می دیدم که چگونه خانه های آنان ضبط می شد. خانه هایی که ملک شخصی آنان بود. چنین بود که صبر گروهی جوان به سر آمد و آن چنان نوشتند و کردند که شما گفتی. گربه را که به گوشه کنی و راه فرار نداشته باشد، به صورتت چنگ خواهد زد. آن وقت تو گربه را می کشی و می گویی به من حمله کرد. این بود آن داستان. شما یادت می آید ؟ یا آن موقع بچه بودی یا نبودی ؟ یا آن چنان غرق در لذت رسیدن به توهمات ایده ئولژیک بودید که آنچه گفته می شد، صدای امریکا می دانستید؟ مانند حالا؟
از شما متشکرم که برای اولین بار یک نظر نقادانه به گذشته خودتان را مطرح کرده اید. امیدوارم که ادامه یابد. این متن و متن پیشین به اضافه توضیح شما در وبلاگم هست. اگر خواستید می توانید مقاله سایه روشن های بیانیه 18 را هم بخوانید. با سپاس

امیرغفّارزاده :

صبرواستقامت لازمۀ گذراز راه پر مخاطرۀ نبردبا دیکتاتوریست .
باگذشت زمان، اوراق تاریخ نوشته و بازنوشته خواهند شد ولی آنچه مهمّ است رسیدنِ هرچه زودتر به جامعه ای دموکراتیک می باشد ومردم، درکنار آنهایی خواهند بود که صادقانه برای آزادی ویک زندگی شرافتمندانه می کوشند ۰

سلیمان :

آقای شکوری راد
1- شما با گفتن این جمله "طرح شما را به رای مردم می گذاریم" این شائبه را ایجاد می کند که شما دولت موقت و یا گذار را تشکیل می دهید. آیا درست فهمیدم؟ اگر چنین است اساس حاکمیت شما بر چیست؟
2- قانون اساسی که مملو از تضاد است چگونه قابل قبول اجراست؟ چون از یک طرف همه در برابر قانون مساویند و از سوی دیگر ولایت مطلقه فقیه را داریم که همه ارکان نظام را بدون در نظر گرفتن رای مردم در اختیار دارد.
من نیز براین باورم که باید کف مطالبات مردم در شرایط کنونی مورد قبول همه باشد ولی تاکید کردن بر قانون اساسی غیرعادلانه جای طرح نیست.
3- آیا شما مجلس ششم و دولت اصلاحات را در اختیار نداشتید آیا توانستید قانون اساسی را اجرا کنید؟ مگه شما نبودید با حکم حکومتی اصلاح قانون مطبوعات را کنار نزدید؟ بگذارید کسان دیگری وارد عرصه دفاع از قانون شوند که جرات دارند. کسانی که 30 سال نتوانستند حاکمیت را وادار به اجرای قانون کند نباید بار دیگر طرحهای اندیشمندان را برای اداره بهتر کشور به رای مردم بگذارند؟ اگر هم می خواهید چنین کنید حتما باید طراحان نیز در رای گذاشتن طرحهایشان سهیم باشند.